یه سلام آبی مشتی به همه بچه های با معرفت و یه سلام خاکستری به بچه های بی معرفت:

خوب هستین؟من که خوب خوبم!(حالا انگار کسی حال منو پرسید؟!؟)

من تولد رو خیلی دوست دارم و امسال هم که ۳ تا تولد داشتم:

۱)اولیش که از بقیه بهتر و عشقولانه تر بود ۳شنبه(9/22/)بود که عشقم برام گرفت.

۲)دومیش ۴شنبه(23/9/) بود و تو مدرسه کلی خوش گذشت.

۳)سومیش هم ۵شنبه(24/9/)بود که خانوادگی بود.(مامان و بابام و عموهامو مامان بزرگ و ...).

البته از همه نقاط کشور هم پیام تبریک رسید(هم با تلفن و هم اینترنت)مثلا از تهران(مامان بزگم ،داییم،نگار جون و ...)گرگان(خالم که اونجا دانشجوئه)اراک(الهه که دانشجوئه)رضوانشهر(داداش احسان گلم)کرمانشاه(علی جون بهترین دوستم)سمنان(داداش بامدادعزیزم) داداش علیرضای مهربونم و بقیه کسایی که تولدمو تبریک گفتن و به یادم بودن.

ایندفعه یه شعر خوشگل دارم،امیدوارم خوشتون بیاد:

تولد یعنی آغاز،

آغاز یعنی حس جدید،

حس جدید یعنی فهمیدن،

فهمیدن یعنی بودن،

بودن یعنی عشق.

پس یا هر آغازی عشق است

و یا

هر عشقی آغاز.

                                                    و تو

                                هم عشقی و هم آغاز.

و حالا یه شعره دیگه از یه دوست خوب:

چه خوش گفت خدای اولین عشق

که عشق آخر است آن اولین عشق

هزاران عشق گر در دل نشیند

هزاران یک شود عاشق ببیند

اگر دل را برای اولین بار

به بند عاشقی کردی گرفتار

اگر دل دادی و دل را سپردی

اگر جان را برای جان ستردی

مهم نیست اولین عشق را رسیدن

مهم خوشبختی معشوق دیدن

گل عشقت برایم یادگاریست

به باغ دل شکوه و سبزه زاریست

به خوشبخت بودنت امیدوارم

منم عمری وفادار تو بودم

به پاس اولین عشقم سرودم:

قسم بر کشتی دریاچه عشق

که پاک است ناخدای اولین عشق

همان یک اولین و آخرین است

بیا عاشق بمانیم،عشق همین است

نظر یادتون نره