مهر تو را به دل خریده ایم  و از همه جهان دل بریده ایم.اکنون که مهر تو را به دل داریم دیگر غمی نداریم چرا که مهر تو ثروت ازلی است.دیگر غصه ای به دل راه نمی دهیم زیرا وقتی که در زیر لوای محبت تو باشیم در ظل رحمت حقیم.

ای مهربان یار!

از دیده هایمان نهان گشتی،اما بدان که در قلبهایمان پیدا شدی.مولایم!از هجر تو آواره کوه و بیابان انتظار شدیم. 

ای هفت آسمان عشق!

زمین گنجایش آمدن تو را ندارد،هنوز مردمانش همچون کودکان فقط به فکر خوردن و خوابیدن می باشند.نه تنها آمدن تو زود است بلکه پدرانت نیز هنوز زود بود که بیایند،چرا که مردمان آن رزو نیز به بلوغ نرسیده بودند و حرفهای بزرگان برای آنها قابل فهم نبود.میدانم که میگویی زود است اما چه زمان این مردم به بلوغ میرسند و تو می آیی؟

ای آخرین ستاره آسمان عشق!ای تنها ناجی جهان!به من بگو در کجای این سرزمین ماوا گرفته ای؟به من بگو تا بدانم یر بر کدامین دیوار بگذارم که پیغامی از تو داشته باشد؟

تو ای مهربان!

بگو قلبم را به کدامین خانه عشق روانه کنم که تو در آنجه صاحبخانه باشی؟از کبوتران نامه بری که در کنار جوی آب آشیان کرده اند،از چلچله هایی که تازه از سفر برگشته اند،از پرستوهایی که قصد مهاجرت به سرزمین عشق را دارند،از ...از همه آنها نشان تو را پرسیدم،همه گفتند که تو همین جا پیش آنها بوده ای و پیغام دادی که روزی میایی و مارا از غم و غصه آزاد و رها میسازی،اما ای کاش زمان آمدنت را اعلام میکردی تا اینقدر در تب انتظار نسوزیم.

ای آخرین حجت خدا!

اگر خداوند تو را نمی آفرید،امید و عدل نیز آفریده نمیشد.

اگر خداوند تو را نمی آفرید،حق آمدنی نبود و باطل رفتنی نبود.

خوش آمدی که آمدنت رحمتی بر جهانیان گشت و حضورت حتی از پس پرده های غیبت گرما بخش وجود سرمازده همگان شد.

"میلادت مبارک "

ای تک سوار همیشه سبز