تو با منی با من

همراه و همسایه،نزدیکتر از پیرهن

باور کنم یا نه،حرم نفسهاتو

ایثار تن سوزه نجیب دستاتو

اگه این فقط یه خوابه

تا ابد بذار بخوابم،بذار آفتاب شم و تو خواب

از تو چشم تو بتابم

بذار اون پرنده باشم،که با تن زخمی اسیره

عاشق مرگه که شاید

               توی دست تو بمیره!