میگرده دل دنبال یک بهونه

                                                   میگرده باز گنجه خاطراتو

                                                                           پی یه حرف ناب عاشقونه

عکس تورو باز میذاره رو به روش

                                که تا ته شب واسه تو بخونه

                                                        دلم تو التهابه که چه جوری

                                                                              قدر چشای نازتو بدونه

تو عصری که قحطی عطر یاسه

                        اما به جاش دوست دارم گرونه

                                              کافیه اسمتو یه جا ببینم

                                                                    تا حس شعرم بزنه جوونه

من نمیتونم بگم اندازه شو

                       اینو فقط شاید خدا بدونه

                                          محاله که عشق ما رو ندونن

                                                                 برو سوال کن از گلای پونه

اگه بخوان خیلی کم از تو بگن

                         میگن همون که خیلی مهربونه

                                                   مهم ولی تویی که اسم نازت

                                                                   با من یه جایی پشت آسمونه

اونا نمیدونن ستاره هامون

                     دو تاست ولی توی یه کهکشونه

                                              اینو بخون تا دوباره بدونی

                                        دیوونتم،دیوونتم،دیوونه!

  تقدیم به علیرضا جون،چون میدونم عاشق شعرهای((مریم حیدرزاده)) است