تبليغاتX
عشق آسمونی

عظمت عشق در تداوم آنست نه در شدت آن

آی ستاره های شبها،غم من قد یه دنیاست   

دوست دارم بگم براتون که دلم واسه چی تنهاست

ازآدمها گریزونه این دلم آخه میدونه

کسی نیست ته بشه پیدا از چشاش عشقو بخونه

چرا مردم نگرونن؟نمیخوان عاشق بمونن؟

وقتی همدیگرو دارن قدر هم رو نمیدونن

آی ستاره!آی ستاره!دل من پر از غباره

مثل ابرای بهاری دوست داره فقط بباره

شما عاشق شبایین،دل من عاشق نوره

اینو خوب خوب میدونم،تا ابد دل،سوت و کوره

چون که ما نوری نداریم،واسه هم هدیه بیاریم

میون رنگای دنیا،عاشق رنگای تاریم

میکم عاشقی نیازه،اگه با دلم بسازه

بودنش برای قلبم،روزی صد دفعه نمازه

آی ستاره!آی ستاره!عشق اون واسم قماره

یه قماری که میدونم،آخرش بردی نداره

به خدا خسته خستم،خسته از قلبای خالی

به گمونم وقت اونه که برم از این حوالی

برم اونجا که رفیقا،حرفاشون بدون رنگه

برای دل اسیرم،همه عشقا قشنگه

شاید اونجایی که میرم،قلبی رو زمین نباشه

واسه دلها رو شکستن،کسی تو کمین نباشه

اما اینجا کیه که واسه من غصه نیاره؟

که از آسمون قلبش به دلم سنگی نباره؟

آی ستاره!آی ستاره!قلب من بی کس وکاره

اونکه من واسش هلاکم به دلم کاری نداره

وقتی هیچ کس رو نداری،سر رو شونه هاش بذاری

زنده بودن مثل مرگه،حالا که عشقی نداری

آی ستاره خیلی سخته،لحظه های بیقراری

غم برات هدیه بیاره کسی که دوسش میداری

اما دل حالیش نمیشه،آخه عاشق آتیشه

باز میخواد که چون همیشه،بشکنه مثال شیشه

آره زندگی حبابه،یه حباب روی آبه

اما با اینها که گفتم بازم عاشقی ثوابه

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم اردیبهشت 1384ساعت 15:1 توسط آیدا |