چون او چشمی ندارد و نه حتی دستی و پایی

و چرا که او اسیر است

اسارتی که به دیوار اتاقم ختم میشود

اما غافل از اینکه:

او در دل خود میگفت:

تو که چشم داری،چگونه حقیقت را نمیبینی؟

تو که دست داری

چرا دستگیری نمیکنی؟

تو که پای رفتن داری

چرا از رفتن و رسیدن گریزانی؟

و این تویی که اسیری

اسیر دیواری سنگین تر از دیوار اتاقت

                                                      به نام تن !

 خواب دیدم در ساحل با خدا قدم میزنم

 بر پهنه آسمان صحنه هایی از زندگیم برق زد

 در هر صحنه،دو جفت جای پا روی شن دیدم

 یکی متعلق به من و دیگری متعلق به خدا

 وقتی آخرین صحنه در مقابلم برق زد

به پشت سر و به جای پاهای روی شن نگاه کردم

متوجه شدم که چندین بار در طول مسیر زندگیم

فقط یک جفت جای پا روی شن بوده است

همچنین متوجه شدم که این در سخت ترین و غمگین ترین دوران زندگیم بوده است

این واقعا برایم ناراحت کننده بود

درباره اش از خدا سوال کردم:

خدایا!تو گفتی اگر به دنبال تو بیایم در  تمام راه با من خواهی بود

ولی دیدم که در سخت ترین دوران زندگیم فقط یک جفت جای پا وجود داشت

نمی فهمم چرا هنگامی که بیش از هر وقت دیگر به تو نیاز داشتم

مرا تنها گذاشتی!؟!؟

خدا پاسخ داد:

بنده بسیار عزیزم !من در کنارت هستم و هرگز تنهایت نخواهم گذاشت

اگر در آزمونها و رنجها فقط یک جفت جای پا دیدی،زمانی بود که تو را در آغوشم حمل میکردم!

رفيق کوهم و تيشه
هنوزم توي باغ عشق
پر از برگم پر از ريشه

بيابان در بيابان را
چو مجنون همره بادم
براي ديدن آن يار

هنوز از پا نيفتادم
هنوز تنها و بي خويشم
همان درويش درويشم

همه خويشم شده اين عشق
که با آن از همه پيشم
نپرس از من، نپرس هر بار

هنوزم عاشقم اي يار
ولي اي دوست، اي غايب
سفر کرده غريبانه

در آن سو شهر بي احساس
تو با عشقي چه بيگانه
اسير غربتي دلتنگ

دلت دلتنگ ياران است
غم سنگين تو اي مه
در اين نامه چه عريان است

نپرس از من، نپرس هر بار
هنوزم عاشقم اي يار

                                                       مثل اون روزای اول،تورو عاشقم بدونم

یادته وقتی وفارو توی چشمای تو دیدم

                                                      به گرونترین بها بود که برات عشقو خریدم

واسه پادشاه قلبت بی بی برنده بودم

                                                     تو خودت گفتی فقط من،دل ودینتو ربودم

آره این غصه من،قصه ای طولانی داره

                                                    لحظه های عاشقونه رو به یادم میاره

نمیشه یادم بره،برای دل خدا شدی

                                                  تو که خوشبختی رودیدی پس چراجداشدی؟

اگه از تموم دنیا به دلم شادی بباره

                                                 قلبی رو که تو شکستی دیگه درمونی نداره

فصل خوب زندگی از پیشمون چه زود گذشت

                                               بعد پر کشیدنت،شادی به اینجا برنگشت

تو از اون روزی که رفتی چشم من در انتظاره

                                            شاید اون عشق قدیمی منو یاد تو بیاره

همه میگن که یه روزی برمیگردی باز دوباره

                                            اگه حتی بر نگردی عشقمون زنده میمونه        

گریه هم دیگر دوای درد بی درمان من نیست

سایه ای حتی از آن یاران هم پیمان من نیست

گشته ام رسوای عالم در ره عشق و وفا

غیر اشک داغ و حسرت هیچ در چشمان من نیست

من که تا امروز گریان دیده ام چشمان خود را

پس چرا بهر خدا هم یک نفر گریان من نیست؟

گر فنا گردم بسی از دوری و بی غمگساری

غیر سنگ سخت خارا،در دل یاران من نیست

سوختم صدباره من از درد هجران و هنوز

باوری غیر از خدای عشق در ایمان من نیست

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دلبر نامهربان:

در دل و آغوش تو گویا دگر جایی ندارم

رفتم از کویت ولی گویم که ماوایی ندارم

همچو شمعی سوختم سر تا به پا در محفلت

سوختم تا شعله باشم در شب تار دلت

چون که بستی پای دل را بر امید وصل خویش

بعد تو پایم شکست،از حیله ات دل گشت ریش

حال رفتم از کنارت دلبر نامهربان

من گذشتم تا تو باشی یار،بهر دیگران

کشته شد قلبم به دست نارفیقت بی وفا

خاطراتی مانده از عشقت پر جوروجفا

صفحه های دفترم خاکستری است

                                                          پیش از اینها حال دیگر داشتم

                                                         هر چه می گفتند باور داشتم

پیر ها زهر حلاحل خورده اند

عشق ورزان مهر باطل خورده اند

                                                            باز هم مقص عقیل و مرتضی است

                                                            آهن تف دیده مولا کجاست

نه فقط حرفی از آهن مانده اس

شمع بیت المال روشن مانده است

                                                             دست ها را باز در شبهای سرد

                                                             ها کنید ای کودکان دوره گرد

مژدگانی ای خیابان خوابها

می رسد ته مانده بشقابها

                                                              در صفوف ایستاده بر نماز

                                                              ابن ملجم ها فراوانند باز

سر به لاک خویش بردید ای دریغ

نان به نرخ روز خوردید ای دریغ

                                                             گیر خواهد کرد روزی روزیت

                                                            در گلوی مال مردم خوارها

من به در گفتم ولکن بشنوند

نکته ها را مو به مو دیوارها

                                                            به خودم گفتم تو عاشق نیستی

                                                            آگه از سر شقایق نیستی

غرق در دریا شدن کار تو نیست

شیعه مولا شدن کار تو نیست

                                                           شعر از: محمد حضرتی 

سکوت یعنی:

                         تجسم صدای قلبهای ملتهب

                    عمق سوزان دیده های نگران ملتمس

                     مفهوم نگاه های پر احساس و صبور

                         انعکاس پاک شعله های درون

                       ترنم دلنشین خواهش،در پرده حیا

                         جلوه بی ریای خفگی احساس

                           تحمیل وظیفه زبان، به چشم

                             تبدیل پیام کلام،به زبان نگاه

                         انطباق پر معنای خط سیر دیدگان

                              واهمه از بروز طوفان درون

                               و امید به فرجام انتظار .....

ای ستاره درخشان آسمان آبی دلم،دستهای گرم و مهربانت نوازشگر او قات تنهایی ما هستند. تپش قلب تو به ما آرامش و امید زندگی میدهد.صدای گرم وحرفهای دلنشین تو همچون طنین موسیقی روحمان را نوازش میدهد.....

کاش میتوانستم تمام ستاره ها را پیشکش چشمان مهربانت کنم تو را همچون آب،پاک و زلال میبینم و همچون گل شاداب.چیزی ندارم که در این روز تقدیمت کنم ،اما دلی دارم سرشار از عطر یاد تو. 

                            *روزت مبارک آقای علوی جون*

این گلم تقدیم به همه معلم های دنیا(هر چند در برابر زحمات اونا خیلی کمه!)

((و میروند که نرسند میوه های کال رویای من،افسوس نمیدانند رفتن همان رسیدن است))

و من قدرت رسیدن به تورا با جان میخرم(خریدم)

در حالیکه ((ما همه از بعید بوسه به رویای دریا رسیدیم))

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مادرم میگفت:

عاشقی یکشب است و پشیمانی هزار شب                             

                                                حالا

                                          هزار شب پشیمانم که چرا یکشب عاشق نبودم

خری آمد به سوی مادر خویش    ***** بگفت مادر چرا رنجم دهی بیش

برو امشب برایم خواستگاری       *****   اگر تو بچه ات را دوست داری

خر مادر بگفتا ای پسر جان      *****  تورا من دوست دارم بهتر از جان

ز بین این همه خرهای خوشکل   *****  یکی را کن نشان چون نیست مشکل

خرک از شادمانی جفتکی زد     ***** کمی عرعر نمود و پشتکی زد

بگفت مادر به قربان نگاهت          *****   به قربان دو چشمان سیاهت

خر همسایه را عاشق شدم من *****   به زیبایی نباشد مثل او زن

 بگفت مادر برو پالان به تن کن         *****    برو اکنون بزرگان را خبر کن

به آداب ورسومات زمانه                 *****   شدند داخل به رسم عاقلانه

دو تا پالان خریدند پای عقدش          *****  یه افسار طلا با پول نقدش

 خریداری نمودند یک طویله            *****   همانطوری که رسم است در قبیله

خر عاقد کتاب خود گشایید         *****    وصال عقد ایشان را نمایید:

دوشیزه خر خانم،آیا رضایی؟          *****    به عقد این خر خوشتیپ درآیی؟

یکی از حاضرین گفتا به خنده:        *****      که خر خانم به چیدن برفته

برای بار سوم خر بپرسید               *****    که خر خانم سرش یکباره جنبید

خران عرعر کنان شادی نمودند       *****      به یونجه کام خود شیرین نمودند

به امید خوشی و شادمانی       *****   برای این دو خر در زندگانی

گویی خورشید گرمای خود را از دست داده است و گلهای سرخ عطری ندارند وستارگان دیگر نمیخوانند،آنگاه  که چشم می گشایم و میبینم که با تو نیستم

شاید به نظر برسد که عاشق نیستم،شاید به نظر برسد که نمیتوانم عاشق باشم،شاید به نظر برسد که حتی نمیخواهم عاشق باشم،ولی نه در برابر عشقی مانند عشق من به تو ،که تا آخرین لحظه عمر آنرا در قلبم نگاه خواهم داشت

با پر شورترین گفتارهای عاشقانه،با ماجراهای عاشقانه ای که خواهیم داشت،با فداکاریهایم در راه عشق تو،خواهی دید که چگونه دوستت دارم

در التهاب شنیدن ترانه گامهای تو هستم،که به سوی من میایی و عاشقم بر آن لحظه که تو را در کنار خود حس کنم،دوستت دارم کمترین واژه برای ابراز احساساتم به توست

به سوی من بیا تا تورا حس کنم و دنیا خواهد دید ،داستان عشقی سوزان را که شعله اش در قلب من خواهد بود

نجوایی از سوی تو،نگاهی کوتاه از تو،لبخندی شیرین بر لبانت ومن خود را غرق در عشق یافتم

عشق را در چشمان من بنگر،چهره برافروخته ام را ببین و عشق را حس کن،به صدای نفسهایم گوش کن و بشنو ترانه عشق را

با من به رویا بیا ،به رویای عشق بیا،تا بر فراز بلند ترین کوه گام نهیم،بیا تا در ژرف ترین اقیانوس شنا کنیم،بیا تا به دورترین ستاره پر کشیم،به عشق ما هیچ چیز نا ممکن نیست

روزها،ماهها وسالها میگذرند و شاید هیچ چیز عوض نشود،جز من که بیش از پیش عاشق گشتم

میخواهم آزاد زندگی کنم ،بسان پرندگان عاشق،ولی قفسی ساخته از عشق تو جایی است که همواره،رو به آن خواهم داشت

من آنی نیستم، که بی عشق زندگی را سر کنم،آنگاه که در رویایی عاشقانه هستم و چشمانم را میگشایم،عشق رویایی ام را در تو میبینم

میرم اونجایی که شاید،بتونم از تو بخونم

حالا که دل شده تنگت،واسه حرفای قشنگت

واسه اون برق نگاهت،واسه ی اون دل سنگت

مینویسم که بخونن،همه دنیا بدونن

که همو تنها نذارن،واسه همدیگه بمونن

توی  دنیایی که داریم،واسه هم غصه نیاریم

غم رو از دلها برونیم،جای اون شادی بذاریم

نکنیم کاری که شاید ،یه روزی بشیم پشیمون

عاشقی و مهربونی،ازمون بشن گریزون

به خدا دنیا قشنگه،همه عشقا یه رنگه

واسه قلب شیشه ایمون،غم وغصه مثل سنگه

دوست دارم بگم براتون که دلم واسه چی تنهاست

ازآدمها گریزونه این دلم آخه میدونه

کسی نیست ته بشه پیدا از چشاش عشقو بخونه

چرا مردم نگرونن؟نمیخوان عاشق بمونن؟

وقتی همدیگرو دارن قدر هم رو نمیدونن

آی ستاره!آی ستاره!دل من پر از غباره

مثل ابرای بهاری دوست داره فقط بباره

شما عاشق شبایین،دل من عاشق نوره

اینو خوب خوب میدونم،تا ابد دل،سوت و کوره

چون که ما نوری نداریم،واسه هم هدیه بیاریم

میون رنگای دنیا،عاشق رنگای تاریم

میکم عاشقی نیازه،اگه با دلم بسازه

بودنش برای قلبم،روزی صد دفعه نمازه

آی ستاره!آی ستاره!عشق اون واسم قماره

یه قماری که میدونم،آخرش بردی نداره

به خدا خسته خستم،خسته از قلبای خالی

به گمونم وقت اونه که برم از این حوالی

برم اونجا که رفیقا،حرفاشون بدون رنگه

برای دل اسیرم،همه عشقا قشنگه

شاید اونجایی که میرم،قلبی رو زمین نباشه

واسه دلها رو شکستن،کسی تو کمین نباشه

اما اینجا کیه که واسه من غصه نیاره؟

که از آسمون قلبش به دلم سنگی نباره؟

آی ستاره!آی ستاره!قلب من بی کس وکاره

اونکه من واسش هلاکم به دلم کاری نداره

وقتی هیچ کس رو نداری،سر رو شونه هاش بذاری

زنده بودن مثل مرگه،حالا که عشقی نداری

آی ستاره خیلی سخته،لحظه های بیقراری

غم برات هدیه بیاره کسی که دوسش میداری

اما دل حالیش نمیشه،آخه عاشق آتیشه

باز میخواد که چون همیشه،بشکنه مثال شیشه

آره زندگی حبابه،یه حباب روی آبه

اما با اینها که گفتم بازم عاشقی ثوابه

*۹کرتیم

*۸شیش بیارتیم

*۷تیر باباتیم

*۶شه ماشینتیم

*۵جره خونتیم

*۴کرتم هستیم

*۳لولای مختیم

*۲رشکتیم

*۱کی ندونه فکر میکنه کی هستی؟!؟!؟!؟